De kapitein en ik
De zee als spiegel
De beelden achter De kapitein en ik
Aan boord van Zwerver bleek de wereld groter dan één horizon. De tocht bracht ons van het turquoise licht van Bora Bora tot het ruige ritme van Australië, en van de kille ochtendmist in Boston tot stille ankermomenten ergens halverwege nergens. Overal dezelfde les: de zee is geen vriend en geen vijand, maar een spiegel.
Onderweg leerde ik wat blijven is, wat loslaten vraagt en dat sommige oude lasten – herinneringen, angsten, blokken aan je been – prima door de haaien verteerd kunnen worden. Wat begon als een sprong in het diepe, werd een tocht die me opnieuw richting gaf. Vrijheid vraagt lef, een stevig paar schouders en soms een selectief gehoor. Maar boven alles vraagt het onvoorwaardelijke liefde voor het leven dat je onderweg aantreft.
Deze fotogalerij laat zien waar we zijn geweest – en telkens als de horizon verschoof, verschoof er ook iets in mij. Groei.
